Το Συναπάντημα: Ειρήνη Αϊβαλιώτου: Όταν το ανθρώπινο μυαλό δημιουργεί ομορφιά με τις λέξεις…



Ένας ιδιαίτερα πράος άνθρωπος, μια ευγενική φυσιογνωμία που επί 30 και πλέον χρόνια υπηρέτησε το δημοσιογραφικό επάγγελμα στον σκληρό και απαιτητικό ημερήσιο Τύπο. Η Ειρήνη Αϊβαλιώτου συνεχίζει να μας χαρίζει δείγματα της ευαίσθητης πένας της όχι μόνο μέσα από την προσωπική της σελίδα, αλλά και με την πρόσφατη συγγραφική της δράση.



Ποιο στοιχείο του χαρακτήρα σας σάς βοήθησε να επιβιώσετε σε έναν τόσο ανταγωνιστικό χώρο και ποιο λίγο έλειψε να σας κάνει να παραιτηθείτε;

Τα στοιχεία του χαρακτήρα μου, που νομίζω πως με βοήθησαν να επιβιώσω στον τόσο ανταγωνιστικό χώρο του ημερήσιου Τύπου και μάλιστα σε μια αχάριστη ειδικότητα, που ασκώντας την είναι σαν να διαβιείς μονίμως σε ναρκοπέδιο, ήταν η εργατικότητά μου, η αίσθηση του καθήκοντος, η τελειομανία μου, η αφοσίωσή μου και κυρίως η αγάπη μου για τη δουλειά μου. Ένα άλλο στοιχείο που, όσο κι αν σας φανεί περίεργο, μακροπρόθεσμα με βοήθησε στην επιβίωσή μου ήταν η μοναχικότητά μου και η απέχθειά μου να ενταχθώ σε φατρίες. Αυτό που με έφερνε πολύ συχνά στα όριά μου ήταν η ευαισθησία μου, η ανεκτικότητά μου, η ευπιστία μου αλλά παραδόξως και σε αυτή την περίπτωση η τελειομανία μου.


Θεωρείτε ότι η τελειομανία που έχετε είναι στοιχείο που έχουν όλοι οι καλοί επαγγελματίες ή έχετε νιώσει πως κάποιες φορές θα μπορούσε να λείπει γιατί σας καταπιέζει;

Η τελειομανία όταν δεν ελέγχεται μπορεί να σε κάνει δυστυχισμένο και αναποτελεσματικό. Όλα στη ζωή χρειάζονται μια ισορροπία, έναν ρυθμό, μια απαλότητα. Μιλώντας γενικά, πιστεύω πως ο τελειομανής άνθρωπος μπορεί να γίνει πολύ επικριτικός και αυστηρός με τον εαυτό του ώστε να φτάσει στο άλλο άκρο. Δηλαδή να καταστεί διστακτικός, ανασφαλής και ανεπαρκής. Επιπλέον η ζωή του τελειομανούς δομείται πάνω σε έναν κατάλογο από «πρέπει», ο οποίος δεν τελειώνει ποτέ και τον καταπιέζει. Ελπίζω ότι εγώ δεν έχω φτάσει σε αυτό το ακραίο σημείο.


Πότε είδατε για πρώτη φορά ολοκληρωμένη την ιστοσελίδα σας; Τι ήταν εκείνο που σας ενθουσίασε όταν είδατε το τελικό αποτέλεσμα και τι σκεφτήκατε πως πρέπει να σπεύσετε να αλλάξετε; 

Την αντίκρισα για πρώτη φορά τυπικά ολοκληρωμένη, αλλά με σαφή την πρόθεσή μου να τη βελτιώνω διαρκώς, τον Μάρτιο του 2010. Θυμάμαι ότι αυτό που πρωτοείδα μου έδωσε φτερά αλλά και με γέμισε ευθύνη. Ήθελα να είναι κομψή, λιτή, λειτουργική, να αποπνέει αγάπη, αισθητική και θηλυκότητα. Έκτοτε μαθαίνω συνέχεια και αλλάζω πολλά κατά καιρούς. Μένει όμως πάντα κεντρικός πυρήνας της η αγάπη για την τέχνη, τους καλλιτέχνες, τη λογοτεχνία, τη ζωή και βεβαίως τις γάτες. Προς έκπληξή μου είδα το www.catisart.gr να αποκτά ημέρα με την ημέρα διαστάσεις και αποδοχή από το φιλότεχνο κοινό και τον καλλιτεχνικό κόσμο. Κι αυτή είναι η ικανοποίησή μου και η ανταμοιβή μου.


Όποτε μιλάτε για τον σύζυγό σας είναι εμφανές ότι τον θαυμάζετε και τον συμβουλεύεστε για όλα. Θεωρείτε ότι είστε τυχερή που γνωρίσατε έναν άνθρωπο με τον οποίο έχετε μια τόσο αρμονική σχέση ή ότι σημαντικό ρόλο στην πορεία των σχέσεων παίζει και το επίπεδο των ανθρώπων, πόσο προσπαθούν/υποχωρούν;

Ο Παναγιώτης* είναι σπάνιος άνθρωπος, χαρισματικός, στοργικός, δοτικός, ενθαρρυντικός. Πρέπει να ομολογήσω πως είναι ο πρώτος μου αναγνώστης σε ό,τι κι αν γράφω. Αν δεν δώσει έγκριση, τίποτα δεν προχωρά. Οπωσδήποτε νιώθω τυχερή που είναι στο πλάι μου, τίποτα όμως δεν μας χαρίζεται. Τα δώρα της ζωής τα αξιοποιούμε. Το κλειδί κάθε καλής σχέσης είναι η αλληλοκατανόηση, ο αλληλοσεβασμός, το χιούμορ, οι εναλλαγές. Η κοινή ζωή μας είναι ένα μωσαϊκό από κοινές αγάπες, κοινές επιθυμίες, κοινές προτιμήσεις, κοινές επιλογές.


Ποια εσωτερική ανάγκη σας ώθησε να γράψετε βιβλίο;

Η έμπνευσή μου για το βιβλίο προήλθε από την παρατήρηση, την περιέργεια, την ανάγκη μου για επικοινωνία. Μου την έδωσαν τα ζώα, οι φίλοι, οι συναντήσεις, οι συζητήσεις, τα γέλια, οι σιωπές. Δεν πολεμώ να κρύψω τη χαρά, τη συγκίνηση, το δάκρυ, την περηφάνια μου, ακόμα και την απογοήτευσή μου και την ντροπή μου. Απεναντίας, επιδιώκω να τα μεταδώσω. Δεν ενθυμούμαι το χρόνο που έκανα να το ολοκληρώσω, γιατί δεν έγραφα κάθε μέρα. Απλώς κρατούσα σημειώσεις, άλλοτε στο χαρτί, άλλοτε στο κομπιούτερ κι άλλοτε στο μυαλό μου. Η πρώτη σκέψη μου, όταν το είδα τυπωμένο, ήταν απλή. Σκέφτηκα αν αυτές οι ιστορίες τελικά θα ενδιαφέρουν κάποιον.


Τι είναι αυτό που έχουν οι γάτες και σας κάνει να τις ξεχωρίζετε; Η ανεξαρτησία, ο δυναμισμός;  

Όποιος πραγματικά παρατηρήσει αυτά τα πλάσματα, σίγουρα θα τα αγαπήσει. Οι γάτες είναι φιλοσοφημένα ζώα, σου διδάσκουν τη ζωή. Δεν σε τοποθετούν σε βάθρο, ούτε γίνονται σκλάβοι σου. Στα αιλουροειδή, μικρά και μεγάλα, αρέσει να συναναστρέφονται ώριμους ανθρώπους. Πέρα από το ανεξάρτητο πνεύμα της, η γάτα προσφέρει στους κηδεμόνες της μια αίσθηση γαλήνης και ευδαιμονίας, σαν να αιωρείσαι στην αγκαλιά του χρόνου. Είναι ζωογονητική και ιερή αυτή η σχέση, σου δίνει νέα όραση, αναπτύσσει τη φαντασία, σε απελευθερώνει.


Αν μια μέρα ένα μαγικό ραβδί έδινε φωνή στις σκέψεις των κατοικίδιών σας, ποιο θεωρείτε ότι είναι το πρώτο πράγμα που θα σας έλεγαν;

Ελπίζω ότι θα με βεβαίωναν πως εισπράττουν την αγάπη μου.


Σε παλιότερη συνέντευξή σας απαντήσατε σε όσους θεωρούν πως σε μια περίοδο που άνθρωποι πεινάνε, είναι κουτό να ασχολούμαστε τόσο με τα ζώα λέγοντας ότι «πρέπει να φροντίζουμε όλα τα πλάσματα της φύσης». Πιστεύετε ότι ο σεβασμός όλων των πλασμάτων της φύσης είναι δείγμα κουλτούρας, διδάσκεται; Είναι το «κλειδί» για να βγούμε από την κρίση όπως τη βιώνουμε σήμερα;

Πρωτίστως μαθαίνεται από την οικογένεια, κυρίως από το παράδειγμα, εμπράκτως. Αυτή είναι η αφετηρία. Μετά έρχεται το σχολείο. Η θεώρηση κάθε γήινης μορφής ζωής είναι διδασκαλία. Ζούμε σε μια κοινωνία όπου επικρατεί μια κουλτούρα βίας, εξαπάτησης και εκφοβισμού. Ο πολιτισμός των ζώων διέπεται από ενστικτώδη σοφία. Τίποτα δεν σπαταλιέται, τίποτα δεν υπερκαταναλώνεται. Στη φύση τίποτα δεν γίνεται μάταια και ματαιόδοξα. Ο άνθρωπος μπορεί να μετατραπεί στο χειρότερο ζώο, όταν απομακρυνθεί από τον νόμο και το δίκαιο. Τα ζώα μπορούν να γίνουν πολύτιμη πηγή γνώσης για εμάς με το αίσθημα αλληλεγγύης, το πνεύμα συνεργασίας τους, την ανιδιοτελή αγάπη που τα χαρακτηρίζει αλλά και τους σύνθετους, φιλοσοφημένους και αξιοθαύμαστους μηχανισμούς κοινωνικής συμβίωσης που έχουν.irini-cats


Το γράψιμο είναι ανάγκη, μέσο εκτόνωσης, επάγγελμα;

Είναι μια ευγενής ανάγκη. Είναι ωραίο να διατυπώνεις τις σκέψεις σου, να αποκρυσταλλώνεται η όποια έμπνευσή σου, να χαράσσεται, να αποκτά τη δική της ύπαρξη και να μένει απρόσβλητη. Η λογοτεχνία προσελκύει ευαίσθητους ανθρώπους. Είναι συγκινητική η προσπάθεια και η επιθυμία του ανθρώπινου μυαλού να δημιουργήσει ομορφιά με τις λέξεις.


Ασχολείστε με κατασκευές;

Με κατασκευές; Επ’ ουδενί. Ασχολούμαι με τη συλλογή αντικειμένων που έχουν τη μορφή της γάτας. Κατέχω ένα μεγάλο αριθμό αντικειμένων, βιβλίων και εικόνων. Τόσο που σκέπτομαι μερικές φορές αστειευόμενη να φτιάξω ένα γατο-μουσείο!


Αγαπημένο «συναπάντημα»:

Είχα πολλές συναντήσεις στην επαγγελματική μου ζωή, άλλες τραυματικές και άλλες ευεργετικές. Αυτή τη σημαντικότερη όμως που ρωτάτε πραγματικά την περιμένω.


Ποια είναι η αγαπημένη γωνιά του σπιτιού σας;

Το γραφείο μου με τον κεντρικό υπολογιστή, από όπου διαχειρίζομαι τη σελίδα μου.



*Παναγιώτης Μήλας, (δημοσιογράφος και σκιτσογράφος)
Φωτογραφίες: Νικολέττα Γιαννούλη



Πηγή:



Ακολουθήστε τον Άνεμο

  
      

Πνοή Ανέμου στην ελληνική ποίηση

Άνεμος Εκδοτική spot

Spot Χρήστος Φλουρής - «Σπίθα»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Λούσιfair, η βασίλισσα της Κυψέλης»

Spot Ελίνα Γαλανοπούλου - «Μια ζωή άντρες»

Spot Γιάννης Φιλιππίδης - «Κρατάς μυστικό;»

Συμπαραστάτες στο ταξίδι μας




Επικοινωνία:
Άνεμος Εκδοτική
Αιγίνης 14, Αθήνα
Τ.Κ. 11362
Τηλ. 210 8223574
Email: anemosekdotiki@yahoo.gr